Hoeveel moois zie je als je even stilstaat?

26 augustus 2026

Share this article

Hoeveel moois zie je als je even stilstaat?

Vorige week maakte ik samen met mijn man een wandeling.

Door omstandigheden waren we deze vakantie in Nederland. En eerlijk gezegd… daar moest ik wel even aan wennen. Ik ben dol op de bergen. Ik houd van ruigte, van hoogteverschillen en van wandelingen waarbij je fysiek wordt uitgedaagd.

Maar deze wandeling?

Rechts struiken. Links een veld. En in het midden een vrij gemaaid graspaadje. Nou… niet echt bijzonder mooi of spectaculair.

Dat dacht ik tenminste.


Totdat mijn man – hij is vogelaar – ineens stopte om naar een vogel te kijken. Ik stopte met hem mee.

En doordat ik stilstond, keek ik opeens om me heen. En toen zag ik het.

De bloemen. Zoveel verschillende soorten en kleuren. De bijen en vlinders die van bloem naar bloem vlogen. De verschillende hoogtes van de bloemen. Het licht. De kleine details die ik daarvoor helemaal niet had gezien.

Hoe langer ik keek, hoe meer ik ontdekte.

Wat was hier eigenlijk veel moois te zien!


En ineens zag ik hoe dit paste bij een proces waar ik deze vakantie zelf doorheen ga.

Een proces van groeien. In mijn geloof. In het accepteren van onverwachte situaties. En vooral: leren zien wat er wél is.

Niet zoals ik het had bedacht.

En eerlijk gezegd: ook niet zoals ik het had gewild.

Ik zag eerst vooral dat saaie, gemaaide pad. Ik was gericht op wat er niet was: geen bergen, geen ruigte, geen uitdagende wandeling. Maar doordat ik stilstond, ontdekte ik hoeveel moois er wél was.


Zo werkt God.

Hij geeft zoveel moois. Vaak veel meer dan ik op het eerste gezicht zie. Ik mag oefenen in het leren kijken. In het ontvangen van de kleine dingen. Want ook kleine dingen zijn verrassingen. Cadeautjes om te vieren en dankbaar voor te zijn.

En juist toen ik me daarvan bewust werd, kwam er iets bij: dankbaarheid. En dat voelde als een nóg groter cadeau.

Terwijl ik dit schrijf, moet ik denken aan het Arise-weekend dat ik vorig jaar in Limburg had. Daar was een lied waarin steeds die zin terugkwam:

Your goodness is running after, is running after me.

Die woorden raakten me toen. Alsof God tegen mij zei:

Ruth, Ik loop met zoveel goedheid achter je aan. Ik ren zelfs achter je aan.


En misschien is dat wel wat ik deze vakantie opnieuw mag leren:

Draai je om. Kijk. Ontvang.

Dat deed ik vorige week.

Ik stond stil.

En ineens zag ik zoveel meer.

En ik weet: dit blijft oefenen. Want ik ben gewend om snel door te gaan, vooruit te kijken en te zien wat er nog moet gebeuren. Gewoontes doorbreken kost tijd.

Maar deze kleine momenten helpen mij. Ze zijn mijn hoogtepunten. Momenten waarop ik achteraf denk: O ja, Ruth… weet je nog?


Vertragen kan ook iets opleveren.

Kijk maar.

Sta maar even stil.

En ontvang wat er al is.

Recent Posts

door Ruth 17 september 2026
De afgelopen tijd mocht ik op verschillende momenten ouders en hun baby laten kennismaken met babymassage. Bij een kennismaking bij de verloskundigen én tijdens mijn babymassagecursus. Twee momenten zijn me in het bijzonder bijgebleven. Tijdens de kennismaking bij de verloskundigen deden we samen één handeling uit de babymassage. Er was een heel jonge baby van nog maar een paar weken oud. Tijdens deze korte massage werd hij steeds meer ontspannen. Uiteindelijk lag hij heel tevreden bij zijn vader op schoot. Zo klein, en toch zo duidelijk te zien hoeveel ontspanning aanraking kan geven. Tijdens een babymassagecursus gebeurde iets vergelijkbaars met een baby van vier maanden. Ook hij ontspande helemaal en viel tijdens de massage rustig in slaap. Dat zijn voor mij prachtige momenten. Maar babymassage doet wat mij betreft nog iets anders. Het nodigt ouders uit om even helemaal in het moment te zijn . Je handen op je baby. Kijken, voelen en ontdekken hoe je kind reageert. Even geen telefoon, geen boodschappenlijstje en niets wat nog moet. Alleen jij en je kind. En juist dat genieten en die aandacht kunnen ook voor de ouder heel ontspannend zijn. Dat merkte ik ook tijdens de cursussen. Een aantal ouders ging aan het einde merkbaar meer ontspannen naar huis dan waarmee ze binnenkwamen. Even tijd nemen voor hun baby bleek ook een moment van rust voor henzelf. Daarom gaat babymassage voor mij niet alleen over het leren van massagehandelingen. Het gaat vooral over contact maken, je baby leren kennen en genieten van het moment samen . Je hoeft het niet perfect te doen. Kijk naar je kind, voel wat het vertelt en sluit daarbij aan. En als ik dan zie hoe zowel baby als ouder steeds meer ontspannen, kan ik daar ontzettend blij van worden. :) Even niets anders dan samen zijn.
Paddenstoelen
door Ruth 1 juli 2026
Loslaten en sporen achterlaten